Ένας μαγευτικός χειμερινός προορισμός μόλις μια ανάσα από την Αθήνα.

Υπάρχει ένας δρόμος που κυκλώνει σχεδόν την ορεινή Κορινθία, κάνοντας μια πρώτη εξερεύνησή της αρκετά προσιτή, όσο και απρόβλεπτη· χάρη στην Κυλλήνη ή Ζήρεια (καθώς η σλαβική ονομασία έχει επικρατήσει), το βουνό με τις αναπάντεχες κλιματικές αλλαγές, τις πολλές κορυφές και τους ωραίους μύθους. Παράδρομοι οδηγούν στα χωριά της, σε δάση με έλατα ή μαύρη πεύκη και στις μαγικές λίμνες της. Η καρδιά της ορεινής Κορινθίας χτυπάει στη λίμνη Δόξα, και ας είναι τεχνητή, ενώ τη Στυμφαλία αξίζει να τη βλέπεις όσο και να την ακούς! Ειδικά τώρα, που μαζί με τον Απρίλη καταφθάνουν και τα αποδημητικά πουλιά.


Ξεκινήσαμε να βρούμε δύο και συναντήσαμε τέσσερις λίμνες. Εποχιακές είναι αυτή του Δασίου δίπλα στο χιονοδρομικό, που εύκολα παγώνει, και εκείνη του Φενεϊκού Κάμπου. Κάτι γίνεται με το νερό σε αυτόν τον τόπο. Αλλωστε, το όνομά της η Κυλλήνη το οφείλει στους «κύλλους» χώρους της, σε δολίνες, σπήλαια και λίμνες. Το υγρό στοιχείο δίνει στην ορεινή Κορινθία κάτι από την αέναη κίνησή του, υπόγεια και επιφανειακή, την κάνει ευμετάβλητη και γοητευτική.

Ανεβαίνοντας προς τον Κάμπο του Φενεού τα λόγια και οι ιστορίες λιγοστεύουν, το τοπίο καθηλώνει και επιβάλλει σιωπές. Τεράστια έλατα της Μικρής και της Μεγάλης Ζήρειας, πρώιμα αγριολούλουδα εδώ κι εκεί, φωνές πουλιών που έχουν βγει να καλωσορίσουν την πρώτη άνοιξη. Μικρά χωριά με λίγους κατοίκους και έναν-δυο ξενώνες το καθένα. Ανθρωποι φιλόξενοι, ακόμη και φιλόξενα σκυλιά, όπως εκείνος ο όμορφος λευκός ποιμενικός στον Φενεό, η Ραλού, που επέμενε να μας συνοδεύει διακριτικά σε κάθε περιπλάνηση.

Ανακαλύψτε την!!